اینکه می گویند : انسان گناه بار و معصیت بار که بیش از اندازه گناه انجام داده
است باید شخص پاک و شایسته ای را وسیله خود قرار دهد تا مورد قبول واقع
شود، در اسلام چنین چیزی وجود ندارد و اصل واساس ندارد چون ابلیس ملعون
بعد از اینکه از درگاه خدا رانده شد مستقیما در پیشگاه خدا دعا کرد و دعای وی
مورد قبول واقع شد.
مشرکان در هنگام سختی خاصانه خدا را می خوانند ولی چون بلا دفع می شد
بعضی ها به عقاید خود بر می گردند. سوره یونس آیات 22و23
آیا مسلمان گناه بار نباید بیشتر امیدوار باشد؟؟
اگر شخصی حالتی دارد که با وجود ان حالت دعای او پذیرفته نشود، به طریق اولی
دعای سید و انبیاء در حق وی قبول نمی شود. مگر دعای پیامبر برای عبدالله ابن
ابی سردسته ی منافقان رد نشد؟؟
اما فرد مسلمان معمولی حق دارد که طلب دعا و سلامت و عافیت کند.
اینکه گفته اند در توسل نیت شرط است ای غلط است. چون هم نیت و هم صورت
عمل باید درست باشد. انسان نیکوکار ریاکار مذموم است.
نیت و قصد درست هم در برابر قواعد مشخص دین قرار گیرد اثر ندارد . درست مثل
این عمل: مشرکان نیز به نیت نزدیکی به خدا قربانی می کردند.
برگرفته از کتاب باور راستین محمد غزالی مصری